Soms vertelt de eindstand maar een deel van het verhaal. Zaterdagmiddag speelde Green Eagles M22-1 in de eerste ronde van de beker tegen Bouncers Basketball. Na veertig minuten stond er 60-62 op het bord. Twee punten verschil. Meer was het niet.
Vanaf het begin moest Green Eagles het vooral vanuit de verdediging doen. Er werd hard gewerkt en voor iedere bal gestreden. Timo, Jarno en Teun kregen daarbij afwisselend de taak om de beste speler van Bouncers onder druk te zetten en hem zo min mogelijk ruimte te geven.
Aanvallend kwamen de kansen er wel, maar niet alles wilde vallen. Na het eerste kwart stond het 10-12 en bij rust keek Green Eagles tegen een kleine achterstand van 25-29 aan.
Ook na rust bleef de ploeg van coach Otto en coach Jordy knokken. Na drie kwarten stond het 40-46. Zes punten verschil. De wedstrijd was nog lang niet gespeeld.
En toen kwam dat laatste kwart.
Bouncers liep uit naar 43-52, maar Green Eagles weigerde los te laten. Punt voor punt kwam de ploeg terug. Bij 52-55 was het Thijn die van buiten raak schoot: 55-55. Alles lag weer open.
En de zaal deed mee.
Met bijna honderd mensen op de tribune, de trommel en de luchthoorn was de sfeer compleet. Het voelde als een echte bekerwedstrijd. Iedere score en verdedigende actie werd vanaf de tribune ondersteund.
In de slotfase sloeg Bouncers opnieuw een klein gaatje: 57-62. Maar Green Eagles gaf zich niet gewonnen. Thijn raakte nog één keer van achter de driepuntslijn: 60-62. Dichterbij kwam Green Eagles helaas niet meer.
Aanvallend was het niet de middag waarop alles viel. Jens kwam tot 27 punten, Thijn tot 13 en Quinn tot 8. Daarmee waren zij de drie topscorers van Green Eagles.
Een zure nederlaag met slechts twee punten verschil, maar ook een wedstrijd waarin M22 bleef werken, verdedigen en terugkomen.
En dan die tribune. Bijna honderd mensen die van een zaterdagmiddag in de Wethouder Smithal een echte bekerwedstrijd maakten.
Met de trommel, de luchthoorn en vooral heel veel support. Aan jullie heeft het niet gelegen. Bedankt!
